Frequentierespons

De frequentierespons geeft de verhouding weer tussen de binnenkomende en de uitgaande signalen. Wanneer frequenties worden overdreven of gereduceerd, heeft dit uiteraard effect op de uiteindelijke weergave. Dit is niet goed of slecht. Het gaat er om wat de voorkeur heeft. Er zijn twee typen: een vlakke frequentierespons en een aangepaste frequentierespons. Bij een vlakke frequentierespons worden alle frequenties in gelijke mate opgepikt. Deze hebben dus een gelijke waarde en worden niet gekleurd en aangepast gereproduceerd. Het is dus een zeer nauwkeurige imitatie van het originele geluid. Een aangepaste frequentierespons wordt vaak in een specifieke toepassing ingezet. Zo kan een vocaal gebied verbeterd worden door een bepaalde frequentie te verhogen. Dit kan handig zijn wanneer je een menselijke stem wilt oppikken uit een bak met achtergrondgeluid. Maar deze microfoon zal zeker niet geschikt zijn voor het reproduceren van een basgitaar. De frequentierespons wordt als een bereik in Hertz gemeten om te bepalen welke frequenties de microfoon effectief kan opvangen. Over het algemeen kan men stellen dat een microfoon met een frequentierespons van 20 Hz tot 20 kHz alle frequenties binnen zijn bereik kan oppikken.